«کربلا تنها یک واقعه تاریخی نیست؛ یک مکتب ماندگاری است. با خواندن این مطلب، با راه و رسم امام حسین (ع) برای ساختن یک زندگی اصیل و پایدار آشنا شوید و بیاموزید چگونه عشق بیکران میتواند معنای تازهای به زیستن ما در عصر مدرن ببخشد.»
«ماندگاری» در نهضت امام حسین (ع) بر سه پایه استوار است:
بزرگترین رمز ماندگاری این واقعه، ایثارِ تمامعیار است. امام حسین (ع) با فدا کردن عزیزترین داراییهای خود (خانواده، جان و مال)، نشان داد که ارزشهای انسانی (مانند عدالت و آزادی) ارزشمندتر از بقای فردی هستند. این حرکت، چون نه برای قدرت، بلکه برای «حقیقت» بود، هرگز کهنه نشد.
ماندگاری نام امام حسین (ع) به دلیل تزلزلناپذیری او در برابر فشارهای زمانه است. در حالی که بسیاری در شرایط سخت، اصول خود را زیر پا میگذارند تا زنده بمانند، او بر سرِ باورهایش ایستاد. این «ثبات قدم» همان چیزی است که باعث شد این حادثه از یک شکست ظاهری نظامی، به یک پیروزی ابدی اخلاقی تبدیل شود.
ماندگاری نهضت او به دلیل «انعطافپذیری پیامی» است. هر فردی در هر کجای تاریخ و با هر نوع رنجی، میتواند در آینه کربلا، بخشی از دردها و آرزوهای خود را ببیند. به همین دلیل است که هر سال، این راهِ پیادهروی نه به عنوان یک سنت، بلکه به عنوان «بازخوانی یک هویت انسانی» تکرار میشود.